niedziela, 10 kwietnia 2016

blumin. -> sewing with love.

Na takie chwile warto czekać. Cierpliwość, pracowitość i ciągła chęć doskonalenia się pozwoliła mi na to co dzieje się obecnie w moim życiu. Potrzebowałam sporo czasu, oj sporo, aby wziąć się za siebie i zdyscyplinować. Kiełki mojej pracy zaczęły się tworzyć dawno temu w mojej głowie. Nie sztuka jest jednak coś zaprojektować w głowie, sztuką dopiero jest zrealizować ten projekt i go zaprezentować światu. Nie ma co tu dużo pisać - szycie, bo z nim wiąże się ten post oraz to co chce Wam przekazać, było w moim życiu obecne od najmłodszych lat. Skoro babcia, mama, ciocie miały z tym wiele wspólnego - to jak można nie czuć tego czegoś. Chyba się nie da. Jest to we mnie. Od najmłodszych lat byłam uczona dziergania, robienia na drutach, wyszywania, aż w końcu dostałam przysłowiowego kopa w tyłek i kupiłam pierwszego Singera. Jak to nie zabrzmi, był on moim pierwszym współlokatorem, kiedy zamieszkałam sama w kawalerce. Stał się on moim bliskim przyjacielem i powodował, że nie wariowałam pośród 4 ścian. Na szczęście, życie zgotowało mi jeszcze dodatkowy plan - dorobiłam się nowej przyjaciółki dla Singera, a dla siebie drugiej połówki.

Do sedna.. zapraszam na instagrama -> blumin., gdzie projekty powstają z miłości do szycia.



Pozdrawiam,
Paula

niedziela, 13 marca 2016

slowly day.

ojj tak. potrzebowałam takiego weekendu. Po całym szalonym tygodniu pracy za granicą i przygotowywaniem się do audytu zagranicznego, czas na słodkie lenistwo. Oj słodkie. Jedni lubią reset alkoholowy, ja lubię reset w stylu "piżama party" cały weekend. Mam dobrą muzykę, ciepłą kołderkę, widok przez okno, który przekonuje mnie, że to dobra decyzja pozostać dzisiaj w domku oraz same dobre i zdrowe pyszności. Poza tym nie dzielę mojej piżamowej atmosfery sama, zatem czego chcieć więcej?! Chwilo trwaj, a my byczymy się dalej, a co!O!

Wspomnianą pysznością są m.in... deserki owocowe z budyniem waniliowym. Budyń waniliowy odkryłam z ok. 6 lat temu i nieustannie go robię, bo jest po prostu pyszny. Robienie go od podstaw nie zajmuje sporo czasu, a daje niesamowity efekt kiedy stosujemy go do tart czy deserów owocowych.


Przepis na budyń waniliowy:
0,5 szklanki cukru pudru
0.5 szklanki mąki
0.5 litra mleka (ja stosuje 2.0%)
2 żółtka
1 laska wanilii
125 g masła

Żółtko, mąkę, cukier puder i 3/4 szklanki mleka mieszamy.
W rondelku gotujemy na małym ogniu masło, resztę mleka, laskę wanilii. Przekładamy złączone składniki do rondelka cały czas mieszając. Mieszamy budyń do czasu jak będzie gęsty.

Przelewamy do miseczek i ozdabiamy owocami wg uznania i gotowe. Smaczności!

Pozdrawiam,
Paula

poniedziałek, 29 lutego 2016

Minty homie story. Part 1.

Fajnie jest marzyć. Jeszcze lepiej jest spełniać swoje marzenia. Nie zawsze to jednak idzie w parze. Ale niekiedy udaje się. Dlatego warto wierzyć, że marzenia się spełnią. Takie, które kiełkują głęboko w nas. Podlewając je kropelkami nadziei, wiary, cierpliwości i ogromem pracy, mogą się przebić i ujrzeć światło dzienne. Tak to bywa. Kiełkują. Naprawdę! Ja dziś czuje na własnej skórze jak to jest planować własną przestrzeń. Aż ciężko mi w to uwierzyć, że się udało. Ale jakby się udać nie miało, skoro włożyłam w realizacje tego ogrom pracy, motywacji, poświęcenia, samorealizacji i wytrwałości. Mogę spojrzeć w lustro i powiedzieć "I've done it." Teraz pozostaje druga cześć marzenia i ogrom pracy i staranności, żeby tak zrobić, żeby było stać mnie na moje kolejne marzenia. Druga cześć chyba ta najciekawsza, na która czekałam tyle lat - urządzenie własnego M. Niesamowite uczucie. I pomimo, że to uczucie przeplata zwątpienie we własne możliwości finansowe i walkę o to, że tak "bardzo tego pragnę", to muszę znaleźć kompromis. Nie wierze, że to mówię, ale użyje słów mojego ukochanego Daddy, którego słowa najczęsciej kierowane w moim kierunku to: "ze spokojem", "nie wszystko naraz". Życie mnie nauczyło, że nie dostaje od niego odrazu to co chce, i nie wiem jak bardzo bym wyciągała ręce do góry, bez ciężkiej pracy i wiary, nie ma rezultatów.

Ale koniec ze złotymi myślami. Teraz skupiam się na wystroju. Czyli na pierwszy plan idzie co... moja oaza czyli kuchniaaaa. Kuchnia wyspa, o której marzyłam od wielu, oj wielu lat. Chcę, aby była lekka, świeża, po prostu piękna dla mnie. W końcu będę spędzać w niej sporo czasu.
Głównymi kolorami rządzącymi w kuchni będzie biel, szarość, drewno i oczywiście moja ukochana mięta. Będzie również miejsce na ściankę z farby kredowej, która będzie nadawać charakter i będzie odzwierciedlać moje zamiłowanie do pozostawiania liścików po wyjściu do pracy.
Nie ma co więcej pisać. Wrzucam moje inspiracje, które mam nadzieję, zagoszczą w moim mieszkanku.









Źródło: google images/inspirations/mint/smeg/kitchen/chalkboard/bloomingville

Miętowe akcenty jak lodówka Smeg <3, czy Kitchen Aid, są moim głównym must have i nie wiem jak długo na nie będę odkładać pieniążki i czekać..ale poczekam, bo wiem, że i kiedyś się uda...bo przecież warto spełniać marzenia...a marzenia to coś pięknego. Coś co należy tylko do nas samych! I nikt nam nie zabierze prawa do marzeń, bo dzięki nim nasze życie jest pełniejsze i piękniejsze.

dobrej nocy,
Paula

niedziela, 17 stycznia 2016

kajmakowe love.

Ponad pół roku minęło jak jeden dzień. Nie bez powodu się mówi, że dobre dni trzeba zapamiętać, ponieważ mijają bardzo szybko, a tylko te gorsze dni ciągną się w nieskończoność paraliżując nasze życie. Moje życie nie jest sparaliżowane. Jest dobre. I tak już od roku, bo 2 dni temu minął właśnie rok. Życie uczy i weryfikuje nas samych. Nasze charaktery. Mnie na pewno ostatnie lata nauczyły wiele i chyba muszę przyznać, że szczęście zaczyna się od nas samych. Jeśli umiemy poszukać szczęścia w sobie i jest nam dobrze z tego co mamy, co osiągnęliśmy, co zbudowaliśmy, to jest naprawdę dobrze. Grunt to umieć doceniać to co się ma. Nie wyciągając rąk z okrzykiem "chcę jeszcze więcej!to nie wystarcza!". Spokojnie. Doceń to co masz, a potem pozwól, żeby czas pokazywał nowe cele i je realizował.

Tymczasem żyje z dnia na dzień. Otaczając się tym co uwielbiam, co zapewnia spokój wewnętrzny. Pichceniem i szyciem. Szyciem, które krok po kroku idzie coraz lepiej. Szycie, które pochłania sporo czasu, dlatego tak ciężko niekiedy się za nie zabrać, bo zanim rozpakuje dwie maszyny, zrobię wykroje i rozłożę cały asortyment to mija sporo czasu. Ale właśnie tak to jest. Idzie to wolno, ale na spokojnie. Czekam na mój własny "workshop", gdzie od samego wejścia będzie witać potencjalnych klientów kłębkami nici, materiałami, porozrzucanymi półpergaminami oraz oczywiście zapachem dobrej kawy czy herbaty i ciachem.

Dziś na życzenie jednego Łasucha upichciłam swoją pierwszą tartę kajmakowa z orzechami. 


Nie ukrywam, że poszłam na łatwiznę, ponieważ inspiracja zrobienia tarty była gotowa masa kajmakowa, którą kupiliśmy w Biedronce. Zatem zrobiłam spód, nałożyłam masę na spód i posypałam drobnymi orzechami i taadaam gotowa.

Spód na kruche ciacho:
1 i 3/4 mąki pszennej
3 łyżki cukru
0.5 łyżeczki soli
2 żółtka
5 łyżek zimnej wody

Wszystko łączymy razem i ugniatamy ręką. Jeśli ciacho jest nadal suche, dodać wody. Uformować w kulkę i włożyć do lodówki na 1h. Następnie wyłożyć, rozwałkować i włożyć na formę od tarty. Ponakłuwać widelcem i piec przez około 15 min w temp. 200 st.C. Ważne żeby ciasto się zarumieniło.

Jak zwykle w moim przypadku okazało się, że ciasta zrobiłam za dużo. Nie chciałam żeby się zmarnowało, bo w końcu ugniatanie ciasta to nie lada wysiłek, zatem pomyślałam, żeby zrobić ciastka kruche. 


Pozdrawiam ciepło,
Paula


czwartek, 28 maja 2015

przyjaciółki wielki "come back".

Minęło z lat 18. Jak co roku o tej porze pojawiła się moja przyjaciółka. Pytanie tylko: jak tu nie oszaleć i poradzić sobie z nią przez te kilka letnich miesięcy. Przez tyle lat nie doszłam jeszcze do stanu, kiedy to maj witam bez paczki chusteczek higienicznych i z oczami typu "Queen Frog". Ba! w tym roku nietolerancja poszerzyła swoje horyzonty i w mojej diecie muszę obyć się bez mąki pszennej, słodyczy czyt. dieta bezcukrowa 100% oraz bez mojego ulubionego mleka krowiego, twarogu, jogurtu naturalnego czyt. nietolerancja na nabiał. W pierwszej chwili padło pytanie "Panie jak żyć?" ale co się nie zrobi dla dobrego samopoczucia. Jak mus to mus.

Przeglądam wiele stron z różnymi przepisami dla obecnej mojej diety. Zamienników jest wiele. Fakt, że większość produktów ze zdrowej żywności i ich cena daje się we znaki w portfelu, ale wiele składników możemy szukać w samej naturze - przyprawy naturalne, owoce sezonowe, warzywa.


Jeśli Ktoś kiedykolwiek czytał mojego bloga, wie, że uwielbiam pichcić. Zwłaszcza muffinki. Z reguły piekłam je na mące pszennej i mleku. Niestety z bólem serca, muszą odejść w zapomnienie. 
Ale nie ma co lamentować. Szukam zamienników. Wymyślam nowe przepisy i przede wszystkim wzbogacam moje menu i wiedzę o nowe smaki i produkty, które kiedyś mało były mi znane.

Dziś upichciłam muffinki z truskawkami wg własnego przepisu:
- 1 szkl mąki orkiszowej
- 1/2 szkl mleko sojowe z wanilią
- 1/2 szklpłatki owsiane
- 2 łyżki miodu lub cukru brzozowego
- olej słonecznikowy
- truskawki
- mięta do ozdoby

Wszystkie składniki łączymy razem, a na końcu dodajemy truskawki. Mogą być tez maliny lub borówki lub wg uznania, Kto jakie owoce lubi. Pieczemy ok 30min w temp. ok 160 st.C.

Smaczności!
paula

niedziela, 26 kwietnia 2015

"done".

Życie to kalejdoskop. Raz tak, a potem inaczej. 3 lata temu dziura. Kompletny brak adaptacji do otaczającej rzeczywistości. Zaskoczyło zbyt bardzo. Plany, marzenia pękły jak bańka. Zanik kontroli nad własnym życiem. Nad sobą. Złamać człowieka idzie szybko. Gorzej tylko ze wstaniem, bo to długa droga. Rodzina. Przyjaciele. To jest siła!

Dziś po 3 latach. Krok po kroku realizuje swoje marzenia i plany. Nowe i tylko moje.
Niektóre w końcu się ziściły. Warto było cierpliwie czekać i pracować nad ich realizacją.
Kolejny cel przed "30stką" mogę odhaczyć. "done".
Jestem szczęśliwa.


paula

niedziela, 8 lutego 2015

biscotti.

Czasami jeden gest może zdradzić jakie pokłady uczuć w sobie skrywamy. Ile mamy do zaoferowania. Ile chcemy przelać na czyn, jeśli do słowo toku nam spora droga. Jeśli strach paraliżuje nasz język, użyjmy innych sposobów by wyrazić co czujemy. Jak dziękujemy. Jak się cieszymy, że dane osoby są w naszym życiu.

Tak oto tym sposobem upiekłam biscotti dla bliskich. Każdy dziś zajadał rano porcje zdrowego, pożywnego śniadanka pod postacią - biscotti z żurawiną i migdałami.



Przepis:
2 jajka
250g mąki
90g cukru
2 łyżki cukru waniliowego
1 łyżeczka proszku do pieczenia
90g suszonej żurawiny
100g migadałów (kupiłam obrane paluszki migdałowe)

Jajko z cukrem ubijamy. W osobnej miseczce łączymy składniki suche. Następnie łśczymy razem dwie miski i dodajemy skrojonej na drobno żurawiny i rozdrobnionych migdałów (ja użyłam moździerza ale można dać w całości - obrane!) i ręką formujemy ciasto. Troszkę potrzeba tutaj wysiłku ponieważ musimy dokładnie rękoma ubić ciasto w jednolitą "masę", aby uformować chlebek.
Piec około 30 min w temp. 150 st C do zarumieniania się. (każdy piec jest inny zatem trzeba kontrolować, aby się chlebek nie spiekł). Wyciągamy z pieca i kroimy na szerokość około 1 cm i wkładamy ponownie do pieca na około 7 minut.


Smacznego!
paula

sobota, 7 lutego 2015

owsiankowa baba ja!

no cóż 100% prawdy. Jak to mówi moja kumpela, powinnyśmy mieć w domu wiadro płatków owsianych ponieważ spożywanie ich nie ma końca. Nie ma co się rozpisywać. Owsianka rządzi jesienią i zimą. Jest w każdej książce o zdrowej żywności i diecie. Znamy ją pod wieloma postaciami z różnymi składnikami. Promują ją sportsmenki i dietetyczki. Nic dodać, nic ująć.



Zdjęcia ukazują odsłonę mojej ulubionej owsianki, a mianowicie z jabłkiem i cynamonem. Przepis jest banalny. Ja jednak zamiast kroić jabłko do owsianki, najpierw grzeje na ogniu, aby jabłko puściło sok i zrobiło się miękkie jak "ala" mus, dodaje troszkę cukru pudru i cynamonu i tak dusze na małym ogniu przez 10 min. W drugim garnku grzeje mleko, do którego wrzucam owsiankę i jak widzę, że dochodzi do siebie, mieszam wszystko i gotowe.



Niebo w gębie! chcemy być ładne, zdrowe i wesołe - badźmy baby owsiankowe! O!

pozdrawiam ciepło,
paula

wtorek, 3 lutego 2015

Welcome Back in 2015!

Nie wiem naprawdę gdzie te miesiące mi uciekły. Pół roku za mną. Zero posta. Fakt, że panująca pora nie sprzyja robieni zdjęć, którym lubię poświęcić trochę czasu, ponieważ po powrocie z pracy panuje taka szara atmosfera, że za aparat nawet nie ma co sięgać. Jakoś tak zaczął przodować instagram, gdzie jeszcze można co nie co "pobawić" się zatrzymywaniem chwil.

W sumie miałam jedna weekendową przygodę robienia zdjęć podczas ślubu cywilnego... Czasami dziwię się jak sytuacje mogą przybrać na wadze, jak się zmienić, jak przeistoczyć tak, że aż sami jesteśmy na tyle zaskoczeni, że aż zapiera nam dech w piersiach i po prostu odchodzimy z zamkniętymi ustami. zmęczeni. zrezygnowani. Kiedyś myślałam, że warto przedstawiać swoja stronę, "walczyć" o prawdę. Dzisiaj, wiem, że czasami chyba jednak trzeba dać się zaprowadzić w nieznany schron i po prostu się z niego nie wychylać, bo po co? Przyjaciele radzą pozostać w nim i po prostu żyć dalej. Zatem robię jak mi radzą. Chyba mają racje, po tym jak obserwuje otoczenie, jestem pewna, że racje maja. Pozostawiam zatem wszystko bez komentarza. Jak nie ja.


Ale koniec dumania. Chciałabym zaprezentować moje ciacho marchewkowe. Kiedyś wiele razy piekłam ciacha marchewkowe, kiedy mieszkałam w Londynie. Było ono tak codzienne jak muffinki każdego tygodnia. Po dłuższej przerwie z mała modyfikacją kumpeli, upichciałam. Służyło jako mały "dopalacz", kiedy to bliscy pochorowali, a ja z tego wszytskiego sama musiałam zrobić sobie dzień dla siebie gdzie spędziłam pół dnia w kuchni. Lubie takie dni. Tylko ja i gary. Dodaje mi to siły i uzupełnia mój spokój wewnętrzny, o który na szczęście nie muszę się martwić, ponieważ mam obok siebie Kogoś wyjątkowego, kto sprawia, że odczuwam go każdego normalnego dnia.
Widok osoby, zajadającej moje rezultaty po wielu godzinnych rewolucjach kuchennych - bezcenne.





Pozdrawiam serdecznie i oby na dłużej,
paula

środa, 27 sierpnia 2014

blueish.

Wybierz kolor, a powiem Ci kim jesteś. Osoba wypowiadająca te słowa, wiedziała doskonale co miała na myśli. Podobno ten kolor charakteryzuje osoby kreatywne, zaradne o twórczym umyśle. Lubiące łączyć teorię z praktyką, otaczając się spokojnym otoczeniem.

Mi kojarzy się ze świtem. Dumaniem w stronę przejrzystego nieba. Wpatrywanie się. Szukanie głębi. Troszkę jakby nadzieją, realizacją i tym co najważniejsze - spokojem wewnętrznym...



p.s. kluczowy pomysł z wykorzystaniem ramki zobaczycie na instagramie.. zapraszam!

miłego wieczorku,
paula

sobota, 16 sierpnia 2014

serowo.

Nie wiem czy przyznacie mi rację, ale jak dla mnie najbardziej czasochłonnym i wymagającym wiele starań w przygotowaniu jest sernik. Zabierałam się za niego od tygodni i w końcu nadeszła długo wyczekiwana motywacja, a raczej informacja, że zakupione sery niebawem utracą datę ważności. Tak czy owak wysiedziałam przy piecu te dwie godziny i z pieca wyjechał ogromny, złocisty kawał dobrego ciacha! Do tego shot espresso = idealna odsłona sobotniego lunchu! O!





Miłego dnia,
paula

sobota, 26 lipca 2014

piknik.


Babiniec jedzie na piknik za miasto, nad jeziorko. Odreagować. Skorzystać z pięknej wakacyjnej pogody. Odpocząć i naładować baterie na kolejny tydzień pracy. Uwielbiam takie dni! Kiedy wstaje rano i wiem, że to musi być dobry dzień! W końcu to sami kreujemy sobie dni i panujemy nad humorami.


A co najlepiej zabrać na piknik? Odpowiedź jest prosta! Smakołyki. Zatem wstałam rano i wymyślam co by tu zrobić, aby jeszcze bardziej Babom dogodzić. Ta lubi to, Ta tamto. Ta woli to, Ta tamto. Jedno co wszystkie lubią to lekką, zdrową dietę. Zatem wymyślam...



Już chyba padł traf! Oby dobry! Zatem pakuję się do końca i uciekam...


Miłej soboty,
paula

piątek, 25 lipca 2014

chocolate day.

Pokochałam dziś dziewczynę
kiedy się śmieje - macha rękoma
ma zabawne dołeczki tuż nad pupą
i strasznie w siebie nie wierzy
jak się stresuję to się :) uśmiecha i ucieka do garów
śpi z poduszką pod pachą
klnie jak doprowadzi ją coś lub Ktoś do szału
zawsze mówi o dwa slowa za dużo za dużo
i robi o jeden krok za mało
myli końcówki ale Kto ją dobrze zna - dobrze rozumie
pokochałam jej ciągłe kontuzje
i połamane paznokcie
gonienie za tym czego i tak nie dogoni
jej marzenie o psie idealnym i dużym aucie
i słabość do czekolady

pokochałam tę dziewczynę
bo warto siebie kochać.

źródło: "Bookopen" w nawiazaniu do tekstu z dn.17.06.2011. tekst pogrubiony - dorzucenie swoich "5 groszy" w tekst idealny. Musiałam. Taka uparta natura.


nawiązując do słabości o czekoladzie.. dziś z pieca wyjechało brownie. Niebo w gębie! Uwielbiam smak rozpływającej się czekolady na podniebieniu. Do tego shot espresso. Czekoladowy całus. Ciepłe spojrzenie. Idealne połączenie. Czego chciec więcej?


Miłego weekendu,
paula

p.s. w podziękowaniu dla mojej Justinowej cierpliwej modelki.

niedziela, 13 lipca 2014

BCN.

Nie sposób ją opisać. Ją trzeba zobaczyć! Prezentuję tylko nieliczne perełki, które zatrzymałam w kadrze. O reszcie musicie się przekonać sami! Zachęcam w podróż w tamte rejony. Obiecuję, że Ci, którzy odwiedzą raz, będą wracać częściej, tak jak ja!







miłego wieczoru,
paula

sobota, 5 lipca 2014

pinkY daY.

so good to be back to my 13!

Przyjemności, przyjemnościami, ale nie ukrywam, że stęskniłam się za moim królestwem.
Nie zaskoczę dziś niczym nowym. Aranżacje jedynie inna. Wyszło jakoś bardzo słodko i dziewczęco.. Smaczności!




Miłego wieczoru,
paula

sobota, 21 czerwca 2014

cooking.

Działam dalej! Jeszcze dziś - ostatni dzień rewolucji kuchennych, a jutro już chill out w pełni i trzymam się z dala od garów, bo coś wyjść nie mogę z tego antystresowego transu. Przez to, że jako idealistka muffinkowa, wczorajsze coś mi nie przypadły do gustu (w sensie wyglądu wyszły "dziwnie" jakbym źle masę porozlewała czy cuś?!), działam dalej. W końcu dzisiejszy babiniec muszę przywitać z pełnymi, kolorowymi rękoma pełnych zachęcających pyszności...


Miłej soboty,
paula

piątek, 20 czerwca 2014

malibowo.

Dziś z pieca wyjechały muffinki z białą czeko, musem truskawkowym i z dodatkiem (czymś nowym dla mnie co uwielbiam) malibu! Ojjj jak to niepospolita gospocha czuje, że stres daje się we znaki bo bym mogła w kuchni siedzieć całymi dniami. Gary zamiast odpychać - przyciągają mnie, jak zawsze kiedy szukam odstresowania, spokoju, odpoczynku i harmonii.

Tadammm:




Składniki;
2 szklanki mąki
2/3 szklanki cukru
2 łyżki proszku do pieczenia
1 szklanka mleka
2 jajka
1/3 szklanki oliwy
aromat waniliowy lub laska wanilii
1/2 szklanki malibu

Wszystko mieszamy, dodajemy białą czekoladę, mus truskawkowy na wierzch i ponownie nakładamy masę. Wkładamy do piekarnika rozgrzanego do 180 st.C. na 25 minut.

Polecam! są pycha!
paula